ప్రతి ఒక్కడు "దేవుడు - దేవుడు"అనే పదములను మాత్రమే ఉచ్చరిస్తున్నాడే గాని. “దేవుడు" అన్న ఆపదమును తెలుసు కోవటానికి తగిన కృషి చేస్తున్నాడా! మంచి తనమునకు మారుపేరే దేవుడు. ఆ మంచితనము మనలో ఎంత ఉంది? అది లేనప్పుడు ఈ దైవత్వం ఎట్లా అర్థమవుతుంది? ప్రతిదానికి ఒక స్వానుభవం కావాలి. లోతుగా ప్రవహించే గంగాజలంలో చిన్నచేప పైన తేలుతూ ఆనందముగా ఆడుకుంటూ ఉంటుంది. ఆ ఈత తెలిసిన చేపకు లోతు సంగతి అక్కరలేదు. కాని పెద్దశరీరమైన ఏనుగైనా గంగలో మునిగినప్పుడు కొట్టుకొనిపోతుంది. ఆ జలప్రవాహము నుండి రక్షింపబడే శక్తి సామర్థ్యములను గుర్తించాలి. మట్టిలో చక్కెర కలిసినప్పుడు చిన్న చీమ ఆ చక్కెరను తాను వేరుగా విభజిస్తుంది. చక్కర రుచి ఈ చీమకు తెలిసినది కమకనే, ఆ చక్కెరను ఇసుక నుండి వేరుచేస్తుంది. కాని, ఆ చక్కెర మాధుర్యమును, రుచిని తెలియని ఎంత పెద్ద ప్రాణి అయినా ఆ చక్కెరను వేరుచేయుటం సాధ్యముకాదు. ఆవిధముగనే దైవ ప్రేమను, దైవానందమును, సచ్చిదానందమును చక్కగా అనుభవించిన వాడు. ఈ అనవసరమయిన, లౌకికమయిన మార్గములో పోగలడా? అది తెలియనివాడే ఈ లౌకికములోపల ప్రవేశిస్తాడు. అది తన యందే వుంటున్నది. అన్ని పవిత్రమైన, దివ్య మయిన భావములు తన నుండియే ఆవిర్భవిస్తాయి.